terytorium prawdopodobnie włączone do dzielnicy czerskiej księcia mazowieckiego Trojdena I, który 1313 objął także dzielnicę warszawską.
Po podziale ojcowizny (ziemi czerskiej) w 1471 r Konrad III Rudy, który objął rządy w księstwie czerskim, obejmującym również teren podległy kasztelanii liwskiej, wprowadził do swojej tytulatury przymiotnik „liwski”. W tym samym mniej więcej czasie uformował się też dwuosobowy sąd ziemski: obok sędziego (od 1457 r. działającego samodzielnie) pojawił się podsędek liwski.
W 1524 roku wymieniona terra liwensis.
Do 1530 r. funkcjonowały zaledwie dwa miasta Liw Stary i Liw Nowy. Pod względem własnościowym dominowały dobra szlacheckie, a wśród nich (zwłaszcza w części południowej) dobra drobnej szlachty, które w ciągu XVI w. uległy dalszemu rozdrobnieniu, stając się gniazdami szlachty zagrodowej i cząstkowej. Istniały również włości jedno lub kilkuwioskowe należące do średniej szlachty.
Ziemia liwska zajmowała w porządku hierarchicznym ziem Mazowsza miejsce za ziemią łomżyńską, jednak w przeciwieństwie do niej posiadała kasztelanię.