Po wojnie zajmował kierownicze stanowiska w politycznych organach armii, zastępca dowódcy wojsk Moskiewskiego Okręgu Wojskowego ds. politycznych (1947–1950), członek Rady Wojennej i zastępca dowódcy ds. politycznych Leningradzkiego Okręgu Wojskowego (6 lipca 1950 – 8 lipca 1953). Cieszył się zaufaniem kierownictwa partii; 8 lipca 1953 przeniesiony do MSW na stanowisko szefa Drugiego Zarządu Ministerstwa Spraw Wewnętrznych ZSRR (zajmował je do 17 marca 1954). W okresie 8 lipca 1953 do 13 marca 1954 członek Kolegium MBP ZSRR. Od 17 marca 1954 do 12 czerwca 1959 szef Trzeciego Zarządu Głównego Komitetu Bezpieczeństwa Państwowego przy Radzie Ministrów ZSRR. Od 1959 na emeryturze.
Awanse komisarz brygadowy (2 stycznia 1936); komisarz dywizyjny (31 grudnia 1937); komisarz korpuśny (1939); generał porucznik (6 grudnia 1942).
Odznaczenia Order Lenina (dwukrotnie) Order Czerwonego Sztandaru (czterokrotnie) Order Kutuzowa I klasy (dwukrotnie) I medale.
Bibliografia Nikita Pietrow, Stalinowski kat Polski Iwan Sierow, Warszawa 2013. Biografia na hrono.ru (ros.)