Cerkiew unicka Samodzielna parafia unicka powstała w Radzyniu Podlaskim w 1703 z fundacji Stanisława Antoniego Szczuki. Fundator przekazał równocześnie środki na budowę nowego obiektu sakralnego na potrzeby tworzonej placówki. W akcie erygowania parafii zapisano, że przyczyną jej utworzenia były spory między duchowieństwem unickim i łacińskim, gdyż ci ostatni duchowni starali się nakłaniać unitów do zmiany obrządku. Fundator zastrzegł, że chłopi wyznania unickiego nie mogą przyjmować obrządku łacińskiego samowolnie (bez wiedzy proboszcza i właściciela dóbr) oraz bez ważnych powodów. Nowa cerkiew była budowlą drewnianą, z drewna sosnowego, na kamiennym fundamencie. Jej dach był kryty gontem, posiadała pojedynczą kopułę. We wnętrzu obiektu znajdował się ołtarz główny w stylu łacińskim, z obrazem Najświętszej Maryi Panny z Dzieciątkiem oraz św. Józefem, zasuwany wizerunkiem patrona cerkwi. Na wyposażeniu budynku były również organy, zaś z 1849 pochodzi wzmianka o ikonostasie, mógł on jednak zostać wstawiony dopiero na krótko przed tą datą, podczas remontu obiektu.