konsula (1939-1940), szef Oddziału 3 Wydziału 3 (IX 1940 - VI 1941), szef Oddziału 1 Wydziału 4 (VI 1941). Uczestnik II wojny światowej, XII 1941 - X 1942 szef RO sztabu 2 Armii Uderzeniowej Frontu Wołchowskiego, potem XII 1942 - X 1943 Frontu Południowo-Zachodniego, a X 1943 - VI 1945 3 Frontu Ukraińskiego. 25 IX 1943 mianowany generałem majorem. 1949 szef Zarządu Operacyjnego Wywiadu 2 Głównego Wydziału Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR, 1951 I zastępca szefa tego Zarządu, 1954-1958 attaché wojskowy przy Ambasadzie ZSRR w Wielkiej Brytanii, IV 1959 - III 1963 zastępca szefa GRU Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR. Od 18 II 1958 generał porucznik, od 27 IV 1962 generał pułkownik. 7 III 1963 na mocy decyzji Prezydium KC KPZR zwolniony z funkcji i zdegradowany do generała majora za „utratę czujności politycznej” (chodziło o sprawę Olega Pieńkowskiego).
Odznaczenia Order Lenina (21 lutego 1945) Order Czerwonego Sztandaru (trzykrotnie) Order Kutuzowa I klasy Order Kutuzowa II klasy (19 marca 1944) Order Suworowa II klasy (luty 1945) Order Wojny Ojczyźnianej I klasy (1975) Order Czerwonej Gwiazdy (30 stycznia 1943) I medale.