Od lipca 1941 komendant 9 Zarządu Budowlanego Głównego Zarządu Budownictwa Obronnego (GUOBR) NKWD, później komendant 51 budowy polowej i dowódca 10 Armii Saperskiej, komendant 24 Zarządu Budownictwa Obronnego na Froncie Południowo-Zachodnim, Dońskim i Stalingradzkim, od 17 marca 1943 do 8 stycznia 1947 komendant Workuckiego Kombinatu Węglowego NKWD/MWD, nadzorca budowy Peczorskiego Zagłębia Węglowego i jednocześnie szef Zarządu Workucko-Peczorskiego Poprawczego Obozu Pracy i budownictwa (w praktyce Workutę opuścił we wrześniu 1946 w związku z objęciem funkcji w okupowanych przez ZSRR Niemczech); wyróżnił się wówczas zdolnościami organizacyjnymi, doprowadził do obniżenia kosztów wydobycia węgla i zwiększenia wydobycia, jednocześnie jednak doprowadzając do śmierci wielu więźniów budujących kopalnie. Od 15 października 1941 major bezpieczeństwa państwowego, od 23 marca 1943 inżynier-pułkownik, od 14 kwietnia 1945 komisarz bezpieczeństwa państwowego, od 9 lipca 1945 generał majorKrótka biografia na stronie Stowarzyszenia Memoriał (ros.) [dostęp 2025-09-21].