Galindo II Aznárez (? – 922/924) – hrabia Aragonii w latach 893-922/924; syn i następca Aznara II Galíndeza oraz Oneki z Pampeluny.
Galindo II w 905 roku wspomógł Sancho z dynastii Jimenez, swojego szwagra (męża Tody Aznárez), który został osadzony na tronie hrabstwa Pampeluny. Jednak w 911 roku zbuntował się przeciw niemu, łącząc się w koalicję ze swym szwagrem Muhammadem al-Tawilem z Hueski i Abd Allahem ibn Lubbem ibn Qasim. Zostali oni jednak pokonani, al-Tawil zginął w czasie walk, a Aznar II został lennikiem Sancha i osłabił pozycję Aragonii. Dzięki wsparciu swego krewnego króla Nawarry Fortuna Garcésa Jednookiego Galindo założył opactwo San Julián de Labasal w 893. Założył też opactwo San Martín de Cercito w Acumuer w 920 i zbudowany w nieznanym czasie zamek Atarés. Ostatnie wzmianki pochodzą o nim z 922 roku, gdy Sancho I ufundował Kościół w San Pedro de Siresa. Wiadomo, że żył jeszcze za panowania Ordoño II z Leonu (910-924). Tak więc musiał umrzeć między 922 a 924 rokiem.