Był specjalistą od zadań wywiadowczych, ubezpieczających i działań dywersyjnych na tyłach wroga. Podczas rokoszu Lubomirskiego opowiedział się po stronie Jana Kazimierza. W 1665 poprowadził wyprawę łupieską na majątki Lubomirskiego, walczył w bitwie pod Mątwami. Był uczestnikiem walk z Tatarami, podczas wypraw hetmana Sobieskiego w latach 1671 i 1672Marek Wagner, Słownik Biograficzny oficerów polskich drugiej połowy XVII wieku, tom I, Oświęcim 2013, s. 18.. W latach 1663–1691 pełnił funkcję wojskiego ziemi przemyskiej. W 1671 sejmik wiszeński wysłał go jako swojego delegata do hetmana Jana Sobieskiego z podziękowaniem za zwycięstwo nad Tatarami oraz w sprawie podziału hiberny. Jesienią 1672 eskortował z chorągwią tatarską misję komisarzy zawierających traktaty pokojowe z Turcją, w Buczaczu.
W czasie kampanii wiedeńskiej dowodził chorągwią pancerną. Walczył w bitwach pod Wiedniem i Parkanami.
Podczas wypraw Sobieskiego do Mołdawii w 1684, 1686, 1691 dowodził chorągwią pancerną w pułku Hieronima Lubomirskiego.
Rodzina Żonaty z Anną z Laskowskich. Z tego związku pięciu synów: Ignacy, Marcin, Andrzej, Franciszek zmarli bezpotomnie oraz Jan żonaty z Franciszką Morską. I dwie córki: Katarzyna i Barbara.
Był posiadaczem majątków ziemskich CzerniechówAdam Boniecki, Herbarz polski, Warszawa 1902, tom 1, s.