W 1905 wstąpił do Polskiej Partii Socjalistycznej – Frakcji Rewolucyjnej i został członkiem jej Organizacji Bojowej. Odtąd prowadził przerzut broni i nielegalnej literatury dla PPS-FR i uczestniczył w kilkudziesięciu akcjach zbrojnych na terenie regionu częstochowskiego i Zagłębia. Mimo swojej kryminalnej przeszłości został szybko uznany za sprawdzonego towarzysza, zwłaszcza po odsiedzeniu miesiąca w areszcie w 1906. Jesienią 1907 w trakcie akcji ekspropriacyjnej przeciw urzędnikom akcyzy w Rakowie przyczynił się do śmierci dwojga przypadkowych ludzi, za co został na krótko zawieszony w prawach członka Organizacji Bojowej. Następnie, ukończywszy kurs szkoleniowy dla bojowców PPS-FR we Lwowie, pracował jako instruktor i kierownik trzech piątek bojowych.
Brał udział w XI zjeździe PPS-FR w Wiedniu w sierpniu 1909. W tym czasie zaczął jednak okazywać coraz większy krytycyzm wobec kierownictwa partii i osobiste ambicje. Należał do osób domagających się od Piłsudskiego rozliczenia się z funduszy zdobytych podczas akcji pod Bezdanami, czym zraził do siebie wielu towarzyszy. Dążąc do osiągnięcia samodzielnej pozycji, budował w terenie własne równoległe struktury i nawiązał współpracę z Grupą Rewolucjonistów MścicieliE. Ajnenkiel: Rewolucyjni Mściciele, „Rocznik Łódzki”, t. XXIX, 1980, s.