Za zasługi wykazane w czasie służby podczas wojny, przyznano mu order „Virtuti Militari” V klasy, a we wniosku na odznaczenie orderem IV klasy (na podstawie Rozkazu Nacz. Dow. Nr 10346/III z dnia 27/X 1920), sporządzonym 9 listopada 1920 przez płk. Mariana Januszajtisa, czytamy m.in.:
Ponadto, autorzy książki „Kawalerowie Orderu Virtuti Militari w mogiłach katyńskich” wskazują:
Po ustaniu działań bojowych został zastępcą szefa sztabu Dowództwa Okręgu Korpusu Nr VI we Lwowie. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 67. lokatą w korpusie oficerów jazdy (od 1924 roku – kawalerii), a jego oddziałem macierzystym był wówczas 6 pułk Ułanów Kaniowskich. Od 1922 do 1923 był zastępcą dowódcy 8 pułku Ułanów Księcia Józefa Poniatowskiego w Krakowie. W latach 1923–1925 był słuchaczem Wyższej Szkoły Wojennej (franc. École Supérieure de Guerre) w Paryżu. Z dniem 1 stycznia 1926 roku został przeniesiony do kadry oficerów kawalerii z równoczesnym przeniesieniem służbowym do Biura Ścisłej Rady Wojennej na przeciąg dwóch miesięcy. Z dniem 1 września 1926 roku został przydzielony do Gabinetu Wojskowego Generalnego Inspektora Sił Zbrojnych w Warszawie. Od 1927 do 1931 był dowódcą 3 pułku strzelców konnych w Wołkowysku.