Choć sieć ta była jeszcze bardzo niedoskonałym prototypem, odgrywała dość dużą rolę przy planowaniu realizacji lotów załogowych, szczególnie amerykańskiej wyprawy Apollo na Księżyc.
Misja Pionier 7 wystartował 17 sierpnia 1966 roku za pomocą rakiety Delta. Po upływie 28 tygodni znajdował się 17 milionów kilometrów od orbity ziemskiej i dotarł na odległość około 170 mln od Słońca i około 55 mln km od Ziemi na orbitę równoległą do orbity Ziemi. Dzięki odpowiednio dobranej orbicie próbnik przemknął w pobliżu kresu magnetosfery Ziemi. Osiągnął orbitę heliocentryczną położoną między Ziemią i Marsem o parametrach 1,01 – 1,13 au Czas obiegu próbnika wokół Słońca wynosił około 402,9 dnia. Kąt nachylenia płaszczyzny orbity wynosił 0,098°.
7 września 1968 roku pojazd został tak usytuowany względem Słońca i Ziemi, by móc badać ogon ziemskiej magnetosfery.