Z dniem 15 stycznia 1933 został przydzielony do dyspozycji Ministerstwa Poczt i Telegrafów na okres sześciu miesięcy. Z dniem 31 lipca 1933 został przeniesiony do rezerwy z jednoczesnym przeniesieniem do 7 batalionu telegraficznego w Poznaniu.

Po wybuchu II wojny światowej i agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 na terenach wschodnich II Rzeczypospolitej został aresztowany przez Sowietów. Tam został zamordowany przez NKWD prawdopodobnie na wiosnę 1940. Jego nazwisko znalazło się na tzw. Ukraińskiej Liście Katyńskiej opublikowanej w 1994 (został wymieniony na liście wywózkowej 55/5-34 oznaczony numerem 3364). Ofiary tej części zbrodni katyńskiej zostały pochowane na otwartym w 2012 Polskim Cmentarzu Wojennym w Kijowie-Bykowni.

Jego żoną była Aldona z Wysockich.

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 1060 – 13 kwietnia 1921 Krzyż Walecznych Medal Niepodległości (20 grudnia 1932) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Srebrny Krzyż Zasługi (16 marca 1928)M.P. z 1928 r. nr 65, poz. 89 „za zasługi przy rozbudowie sieci telefonicznej na terenie województw wschodnich”.