Po naprawie, wszystkie trzy samoloty poleciały do Tokorozawa, gdzie mieścił się ośrodek prób Lotnictwa Armii.
W Tokorozawa Lotnictwo Armii rozpoczęło próby porównawcze wszystkich dostarczonych do udziału w konkursie maszyn. Obok KDA-3 przybyły samoloty Nakajima Typ 91 i Mitsubishi 1MF2 Hayabusa. Próby przebiegały pomyślnie aż do czerwca 1928 roku, kiedy to podczas próby lotu nurkowego w powietrzu rozpadł się myśliwiec firmy Mitsubishi. W zaistniałej sytuacji Wydział Techniczny nakazał wstrzymanie dalszych lotów wszystkich uczestniczących w konkursie maszyn, uznając zastosowany w nich układ konstrukcyjny typu parasol za niespełniający wymagań i mało odporny na powstające podczas lotu przeciążenia. Konkurs pozostał nierozstrzygnięty. Ostateczne oceny wskazywały na konstrukcję firmy Nakajima jako najlepszą, KDA-3 uplasował się na drugim miejscu.
Wszystkie trzy samoloty Kawasaki wykorzystywała do przeprowadzania różnego rodzaju prób. W latach 30., trzeci prototyp, po przebudowaniu na wersję dwumiejscową został przekazany do Azjatyckiej Szkoły Maszyn Powietrznych (Ajia Kokukikan Gakko) gdzie latał z cywilną rejestracją J-BEYF.