Od 19 marca 1946 do 4 lutego 1948 prokurator generalny ZSRR, od 29 stycznia 1948 do 31 maja 1956 minister sprawiedliwości ZSRR. Od 14 października 1952 do 14 lutego 1956 zastępca członka KC KPZR, 1956-1963 dyrektor Wszechzwiązkowego Instytutu Nauk Prawnych, 1963-1967 kierownik sektora prawodawstwa o pracy i ubezpieczeniach społecznych Wszechzwiązkowego Naukowo-Badawczego Instytutu Prawodawstwa Radzieckiego Komisji Prawnej przy Radzie Ministrów ZSRR, następnie na emeryturze. Deputowany do Rady Najwyższej ZSRR 2 i 4 kadencji.
W okresie stalinizmu brał udział w masowych represjach, 1943-1947 był członkiem tajnej komisji Biura Politycznego KC WKP(b) do spraw sądowych, która zatwierdzała decyzje o wszystkich wyrokach śmierci w ZSRR. Uczestniczył w organizacji procesów żołnierzy niemieckich i japońskich.
Odznaczenia Order Lenina (dwukrotnie - 26 marca 1945 i 27 maja 1947) Order Czerwonego Sztandaru Pracy Order Przyjaźni Narodów