Sam plac na początku lat 60. XIX wieku pełnił funkcję placu targowego. W 1879 roku zbudowano tu halę przeznaczoną do handlu przede wszystkim zbożem. Następnie na początku lat 80. XIX wieku zmieniono funkcję i oblicze placu rezygnując z jego funkcji handlowej, a przypisując mu funkcję zieleni miejskiej w formie skweru. Przed II wojną światową istniała przy kościele polska szkoła ewangelicka. W 1945 r. podczas oblężenia Wrocławia przez Armię Czerwoną, gdy Wrocław został ogłoszony twierdzą, zabudowa miejska wokół placu uległa częściowemu zniszczeniu, w szczególności kościół został zniszczony w ok. 75%. Oprócz kościoła zachował się także położony w pobliżu Pałac Oppersdorfów (Lambergów) z lat 1714-1720.
Po wojnie kościół został odbudowany i wielokrotnie był remontowany. Służył prowadzeniu nabożeństw w języku niemieckim dla nielicznych protestantów pozostałych i żyjących we Wrocławiu. Natomiast obszar placu został znacznie okrojony od północy z powodu zajęcia terenu pod wybudowaną tu w końcu lat 70.