Współpracował z kolaboracyjnymi pismami „Biełaruskaja hazeta” i „Nowy szlach”. Uczestniczył we wszechbiałoruskim soborze cerkiewnym. Następnie zajął się reformowaniem białoruskiej muzyki cerkiewnej. W 1942 roku wydał pracę pt. „Biełaruskaja piesnia”. Napisał opery pt. „Lasnoje woziera” i „Usiasłau Czaradziej”. Kierował oddziałem muzycznym Białoruskiej Rady Kulturalnej, a następnie Białoruskiego Towarzystwa Kulturalnego. Wiosną 1944 roku brał udział w II wszechbiałoruskim kongresie, po czym ewakuował się do III Rzeszy, gdzie wydał publikację pt. „Biełaruskaja muzycznaja kultura”. Po zakończeniu wojny przebywał w obozie dla dipisów w Sielenbach, gdzie założył białoruską trupę teatralną. W II połowiec lat 40. prowadził białoruski teatr estrady. W 1950 roku wyemigrował do USA. Występował w teatrze muzycznej miniatury w Chicago. Następnie kierował chórem przy miejscowej cerkwi greckokatolickiej Chrystusa Odkupiciela. Napisał książki pt. „Biełaruskaja muzyka” (1953) i „Biełaruskaja sawieckaja opiera” (1957). Był też autorem artykułów w pismach emigracyjnych „Biełarus” i „Nowoje russkoje słowo”, a także pieśni i romansów.