W kwietniu tego roku uczestniczył w pertraktacjach z hetmanem Pawłem Skoropadskim. Był członkiem Centralnej Komisji Wyborczej Rad Ukrainy. W grudniu został pełnomocnikiem Tymczasowego Robotniczo-Chłopskiego Rządu Ukrainy na Czernihowszczyźnie. W styczniu 1919 roku stanął na czele gubrewkomu w Czernihowie. W październiku tego roku przyjechał do Moskwy, gdzie wystąpił z krytyką Komunistycznej Partii (bolszewików) Ukrainy, po czym utworzył opozycyjną frakcję tzw. federalistów, opowiadającą się za powołaniem odrębnej ukraińskiej partii komunistycznej i powołaniem równorzędnej federacji pomiędzy Rosją i Ukrainą. Od 1920 roku Łapczynski pełnił funkcję sekretarza Wszechukraińskiego Centralnego Komitetu Wyborczego. Ponadto był członkiem gubrewkomu w Kijowie. W kwietniu tego roku ogłosił deklarację, w której skrytykował kierownictwo RKP(b) za powołanie reżimu okupacji wojskowej na Ukrainie, a także porównał odnoszenie się rosyjskich bolszewików do Ukraińców do kolonialnych stosunków Zachodnich Europejczyków do Azjatów i Afrykańczyków. Kolejnym krokiem było przejście do nowo utworzonej Ukraińskiej Partii Komunistycznej (UKP), której stał się jednym z przywódców. W lipcu 1920 roku został aresztowany przez CzeKa, po czym skazano go na karę zsyłki poza granice Ukrainy. W marcu 1922 roku dobrowolnie odszedł z UKP.