Od 1 do 13 sierpnia 1914 w czasie wybuchu I wojny światowej pełnił funkcję referenta służby bezpieczeństwa w Komendzie Garnizonu w Żółkwi. Następnie skierowany na front, od 1 września był dowódcą kompanii, a następnie dowódcą batalionu, w szeregach w których służyli żandarmi i strażnicy skarbowi. Awansowany na stopień rotmistrza 1 listopada 1914. Później od 21 sierpnia 1915 pełnił funkcję referenta w sztabie 4 Armii, potem w 1 Armii. Od 20 lipca 1915 sprawował stanowiska dowódcy oddziałów żandarmerii w Żółkwi i w Stanisławowie. U kresu wojny w 1918 był okręgowym komendantem żandarmerii w Przemyślu.
19 lutego 1919 został przyjęty do Wojska Polskiego z dniem 1 listopada 1918 z byłej armii austro-węgierskiej, z zatwierdzeniem posiadanego stopnia rotmistrza, i przydzielony służbowo do Dowództwa Żandarmerii Okręgu Wojskowego PrzemyślDziennik Rozkazów Wojskowych Nr 23 z 1 marca 1919 roku, poz. 745. Dziennik Rozkazów Wojskowych Nr 25 z 6 marca 1919 roku, poz. 815.•. Od 5 września 1919 był referentem personalnym Kierownictwa Organizacji Żandarmerii w Ministerstwie Spraw Wojskowych. Od 12 lipca (według innego źródła od 21 kwietnia) 1920 do 7 lutego 1921 był dowódcą dywizjonu żandarmerii wojskowej nr 3 w KielcachDziennik Rozkazów Dowództwa Okręgu Generalnego „Kielce” Nr 15 z 7 lutego 1921 roku, pkt 3 Przydziały i przyniesienia..