W 1992 Ewa Białek rozpoczęła pracę w Tarchomińskich Zakładach Farmaceutycznych. Od 1997 prowadziła warsztaty autorskie „edukacja do zdrowia”, w których wprowadzała psychosyntezę do psychosomatyki i pedagogiki. Zagadnienia związane z psychosyntezą prezentowała na naukowych konferencjach pedagogicznych i sympozjach Towarzystwa Edukacji Psychosomatycznej. W 1995 ukończyła studia podyplomowe z psychologii w Stanach Zjednoczonych. W 1996 ukończyła kurs menedżerów i doradców personalnych w Międzynarodowej Szkole Menedżerów w Warszawie.
Z racji swoich problemów zdrowotnych, ciągnących się od wczesnego dzieciństwa, w 1997 zainicjowała powołanie Stowarzyszenia Edukacja dla Przyszłości, będąc jego prezesem oraz autorką jego programów edukacyjnych „Wychowanie do zdrowia w rodzinie, szkole i świecie” (1997–2004). W tych latach zorganizowała m.in. konferencje: Dokąd zmierzasz człowieku? Model edukacji dla przyszłości, Rodzina w społeczności lokalnej i środowisku (2000) oraz Edukacja przyszłości – humanizacja czy robotyzacja?