Ion Diaconescu (ur. 25 sierpnia 1917 w Boțești, zm. 11 października 2011 w Bukareszcie) – rumuński polityk i inżynier, więzień polityczny w okresie dyktatury komunistycznej, po przemianach politycznych jeden z liderów rumuńskiej centroprawicy, a w latach 1996–2000 przewodniczący Izby Deputowanych.
Życiorys Studiował w Instytucie Politechnicznym w Bukareszcie. Od 1936 działał w Partii Narodowo-Chłopskiej, był m.in. członkiem centralnego biura organizacji młodzieżowej. Gdy w 1947 komuniści doprowadzili do delegalizacji partii został aresztowany, a następnie skazany na karę piętnastu lat pozbawienia wolności i konfiskatę mienia. Początkowo skierowany do pracy przymusowej w kopalniach miedzi i ołowiu, później sześć lat spędził w karcerze w więzieniu w Rymniku. W 1962 zakończył odbywanie kary, został jednak objęty aresztem domowym, zwolnienie uzyskał w 1964 na podstawie amnestii. Podjął pracę jako inżynier w niewielkim przedsiębiorstwie w Bukareszcie, w dalszym ciągu poddawany represjom i inwigilacji ze strony policji politycznej Securitate.