Historia thumb|left|160px|Szkoła w Kadoorie w 1956 r. thumb|240px|Widok Kadoorie z góry Tabor W 1922 roku zmarł żydowski biznesmen i filantrop sir Ellis Kadoorie (1865-1922). Urodził się on w Iraku, będącym wówczas częścią Imperium Osmańskiego. W ciągu kilku lat prowadząc działalność gospodarczą w brytyjskich koloniach Hongkongu i Szanghaju dorobił się wielkiego majątku. W swoim testamencie zapisał 140 tys. £ na utworzenie żydowskiej szkoły rolniczej w Brytyjskim Mandacie Palestyny. Przekazał tę kwotę wierząc w prawdziwość obietnic Deklaracji Balfoura i Konferencji w San Remo, że w Palestynie powstanie siedziba narodowa Żydów. Administracja Mandatu Palestyny zablokowała jednak te środki finansowe, uważając, że społeczność żydowska w Palestynie nie ma pełnych praw dysponowania nimi. Wysoki Komisarz Palestyny sir Herbert Samuel powołał specjalną komisję do zbadania tematu. Żydowski geograf i historyk Zev Vilnay postawił następujące pytanie: „Podczas gdy darczyńca nie określił w swoim testamencie, że pieniądze są przeznaczone dla Żydów, ale dla Izraela - w języku obcych Izrael był Palestyną”. W rezultacie przedłużających się dysput prawnych, brytyjskie władze podjęły decyzję o użyciu funduszy na utworzeniu dwóch szkół rolniczych, które zostały nazwane na cześć fundatora Kadoorie.