Żydowski geograf i historyk Ze’ew Wilnaj postawił następujące pytanie: Podczas gdy darczyńca nie określił w swoim testamencie, że pieniądze są przeznaczone dla Żydów, ale dla Izraela – w języku obcych Izrael był Palestyną. W rezultacie przedłużających się dysput prawnych brytyjskie władze podjęły decyzję o użyciu funduszy na utworzeniu dwóch szkół rolniczych i w 1930 w Tulkarm utworzono Instytut Kadooriego dla ludności arabskiej, a 22 czerwca 1933, u stóp góry Tabor, powstało Technikum Rolnicze Kadooriego dla ludności żydowskiej.
thumb|left|240px|Technikum Rolnicze Kadooriego w 1956
Technikum Rolnicze Kadooriego bardzo szybko zyskało sobie miano najlepszej szkoły rolniczej w mandacie Palestyny. Wielu przywódców ruchu syjonistycznego wysyłało do niego swoje dzieci. Głównym celem działalności szkoły było przygotowywanie uczniów do kontynuowania specjalistycznych studiów na uczelniach w Europie. Jej pierwszym dyrektorem był Szlomo Cemach, który wprowadził „kodeks honorowy” – egzamin, bez obecności nauczyciela, sprawdzający dojrzałość uczniów. Z upływem lat szkoła otrzymała przydomek „klasztor”, co nawiązywało do odosobnionego położenia i ograniczeniu nauczania jedynie do chłopców. Przy szkole powstała niewielka wieś, w której mieszkali pracownicy i nauczyciele.