Fotografie portretowe Bebela nasączone są ekspresją wynikającą z zanurzenia się w muzyce portretowanych postaci. Obrazy operują dużym kontrastem czerni i bieli, często oddają chwilowe gesty, emocje osób portretowanych, podkreślając ich charakter. Artysta pracował nad zdjęciami w ciemni, wyciągając z nich światło w kontraście do ciemnych barw tła. Dużą wagę przywiązywał do cichego zachowania zwłaszcza podczas koncertów, co wpływa na dobór sprzętu fotograficznego. Ważne dla niego jako fotografika było, by nie przeszkadzać muzykom podczas gry.
Obok zdjęć światowych gwiazd muzyki jazzowej, takich, jak Miles Davis, Didier Lockwood, Anthony Braxton, Al Jarreau portretował także postaci świata kultury, m.in. Magdaleny Abakanowicz, Marka Nowakowskiego i innych. Jego prace można było oglądać na wystawach w Japonii, Jugosławii, Holandii, Wielkiej Brytanii, Izraelu, Szwecji oraz we Francji. Współpracował z wieloma znanymi czasopismami o tematyce muzycznej, Jazz Forum, i in. Artysta fotografował wyłącznie aparatami jednej marki Olympus.