W 1850 roku, jako jeden z czterech uczestników, przystąpił do konkursu na budowę lokomotywy do obsługi linii kolejowej Semmering – pierwszej linii normalnotorowej kolei górskiej w Europie. Linia Semmring wymagała budowy nowej lokomotywy, zdolnej do prowadzenia pociągu w ostrych zakrętach i przy wysokim nachyleniu terenu. Promień łuku górskiego toru kolejowego był mały, a parowozy, by mieć odpowiednią moc na trasę górską były ciężkie i długie. Osie w ostoi były osadzone sztywno, co powodowało wykolejanie. Wyzwaniem była taka budowa parowozu, by był on na tyle elastyczny aby pokonać ciasne łuki, a jednocześnie na tyle sztywny, by przy większych prędkościach zagwarantować spokojną jazdę. Na potrzeby konkursu Haswell zbudował SStB – Vindobonę – która konkursu nie wygrała (żaden z projektów nie sprostał wymogom eksploatacji i dopiero Wilhelm Engerth, wykorzystując najlepsze pomysły z projektów konkursowych stworzył odpowiedni parowóz wieloczłonowy (parowóz Engertha)), to jednak Vindobona pozostawała najdłużej eksploatowaną lokomotywą konkursową na linii Semmering.
W 1860 roku wynalazł hydrauliczną prasę kuźniczą (niem. hydraulische Schmiedepresse).