Późniejsze życie oraz twórczość W wieku dwudziestu lat Erik zaczął publikować swoje pierwsze artykuły w języku jidysz. Dotyczyły głównie ówczesnych pisarzy tworzących na terenie Europy. Rok 1920 to czas, w którym m.in. „Literarisze Bleter” opublikował jego teksty dotyczące takich osób, jak: Dawid Bergelson, Mosze Kulbak, Josef Opatoszu. W tym okresie Erik rozpoczął swoje badania nad literaturą jidysz. Skupił się na okresie do XVIII wieku. Stało się to głównym tematem jego późniejszych prac, m.in. książki Wegn altjidiszn roman un nowele (O starojidyszowej powieści i noweli). W tym samym roku opublikował także swój pierwszy esej w „Judisze Zamelbicher” I.M. Weissenberga, który dotyczył neokatolicyzmu oraz Hugo Cukermana. Jego pierwszą, wydaną w 1924 r., książką była Konstrukcje sztudjen: cu der konstrukcje fun der Goldene Kejt (Studium interpretacyjne: Interpretacja „Złotego łańcuszka”). Dotyczyła dwóch sztuk I.L. Pereca: Di goldene kejt (Złoty łańcuszek) oraz Baj nacht ojfn altn mark (Nocą na starym rynku). Jego pracę cechowała wnikliwa i samodzielna postawa badawcza.