Moczenie – w czasie moczenia w wodzie skóry są oczyszczane z krwi i brudu. Usuwana jest również sól i inne środki konserwujące. Ze skóry zostają usunięte białka rozpuszczalne w wodzie. Skóry powinny powrócić do swojej naturalnej pełności i elastyczności.
Rozluźnianie obsady włosa – wapnienie jest starą metodą rozluźniania obsady włosa. Wcześniej używano do tego celu obok wapna również popiołu drzewnego. W tradycyjnych metodach aż do lat siedemdziesiątych XIX w. używano wyłącznie wapna. W procesie papkowania nakłada się na skóry, najczęściej od strony mizdry, gęstą papkę zawierającą chemikalia rozluźniające obsadę włosa. Papkowanie jest zalecane szczególnie w przypadkach, gdy chce się odzyskać ze skór cenną okrywę włosową, np.: wełnę owczą, w stanie możliwie jak najmniej uszkodzonym.
Płukanie – usuwanie pozostałości z wapnienia lub papkowania poprzez wielogodzinne płukanie w bieżącej wodzie. Obecnie proces ten jest znacznie krótszy.
Odwłaszanie – wypłukane skóry mogły być teraz ręcznie odwłaszane od strony licowej. Skóry były kładzione na kłodzie (zwanej również krąglakiem) i obrabiane przez garbarza za pomocą tępego pałąkowatego noża skierowywanego pod włos.