Córką Jakuba była Natalia, która została żoną lekarza Stefana Schoengut-Strzemieńskiego.

W 1884 roku Jakub Piepes został cenzorem Banku Austro-Węgierskiego, pracował także dla Banku Krajowego, Galicyjskiej Kasy Oszczędności, był prezesem Rady Nadzorczej Związku Kredytowego. Przez 6 lat pełnił funkcję dyrektora Galicyjskiego Towarzystwa Zaliczkowego. Był członkiem wielu towarzystw, m.in.: Rad Nadzorczych Galicyjskiego Towarzystwa Akcyjnego dla Rafinerii Spirytusu, Towarzystwa Akcyjnego dla Przemysłu Naftowego czy Towarzystwa Ubezpieczeniowego „Atlas”. Był przewodniczącym żydowskiego stowarzyszenia „Agudas Achim” (hebr. Przymierze Braci; wraz z nim m.in. syn Zygmunta Ruckera – Jan). Piepes działał jako członek, następnie wiceprezes Gremium Aptekarzy Galicji Wschodniej, a w 1892 roku przyznano mu tytuł „seniora". Jego głównym celem w czasie sprawowania tych funkcji było osłabianie konfliktów pomiędzy właścicielami a pracownikami aptek. W 1894, w czasie Wystawy Krajowej we Lwowie, zorganizował pawilon sanitarny. W 1900 roku zaczął używać nazwiska Piepes-Poratyński. W 1904 roku zmarł w Wiedniu w drodze powrotnej do Lwowa. Został pochowany na cmentarzu lwowskim.