Momentami prowadzą one ze sobą dialog, a niekiedy przeplatany monolog. Nawet, gdy bohaterowie prowadzą rozmowę, w większości przypadków nie jest pewne do kogo kierowane są ich słowa. Cechą charakterystyczną fragmentów wypowiadanych przez B są wtręty z języków hiszpańskiego, niemieckiego i serbskiego. Kane w „Łaknąć” po raz pierwszy do swojej dramaturgii wprowadziła elementy autobiograficzne, poetycki styl, oraz strumień świadomości - elementy znane z jej późniejszego dzieła, zatytułowanego „Psychoza 4.48”. W dramacie pojawiają się odniesienia do „Ziemi jałowej” T.S. Eliota, oraz do stylu biblijnego w wypowiedziach A. „Łaknąć” porusza temat pragnienia, tęsknoty, bolu w miłości i odnosi się do takich zjawisk jak gwałt, kazirodztwo, morderstwo, narkomania, samobójstwo, czy niestabilność psychiczna. Dramat kończy się wizją białego, jasnego światła, co może oznaczać spełnienie miłości, jak też śmierć.
Fikcyjna notatka biograficzna Sarah Kane, ukrywając się pod pseudonimem Marie Kalvedon, zamieściła w programie teatralnym zmyśloną notatkę biograficzną na temat rzekomej Kalvedon. Oto jej fragment: Imię kota jest odniesieniem do polskiego reżysera teatralnego Jerzego Grotowskiego.