Podczas I wojny światowej, w latach 1914–1915, służył w wojsku austriackim na froncie wschodnim. Ciężko ranny został zwolniony z wojska jako inwalida.
Od 1922 do końca życia pracował jako kustosz w Ossolineum we Lwowie. W latach 1924–1937 sekretarz Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Historycznego, organizator Zjazdów Historyków Polskich. Od 1932 redaktor „Wiadomości Historycznych-Dydaktycznych”, w latach 1937–1939 redaktor „Kwartalnika Historycznego”. Współpracownik Polskiego Słownika Biograficznego (biogramy: Jan Abramowicz, Wacław (Iwan) Agryppa, t. 1, 1935). Specjalizował się w stosunkach polsko-rosyjskich w XVI i XVII wieku.
Od 27 września 1924 był mężem Marii z Długoszów.
Publikacje Poselstwo Lwa Sapiehy do Moskwy w roku 1584 (1920) Łukasza Opalińskiego obrona Polski (1921) Odgłosy rokoszowe na Litwie (1923) Stosunki ks. Konstantego Wasyla Ostrogskiego z Michałem, hospodarem multańskim (1925) Zakład Narodowy im.