1 stycznia 1868 r. na żądanie władz carskich do dekanatu kolskiego włączono parafie ze zniesionego dekanatu izbickiego i w jego skład wchodziło łącznie 19 parafii: Koło, Białków, Błenna, Brdów, Brudzew, Dęby Szlacheckie, Dobrów, Izbica, Janiszew, Kościelec, Lubotyń, Lubstów, Lubstówek z filią Racięcice, Mąkolno, Modzerowo, Osiek Wielki z filią Dębno Królewskie, Sompolno, Wąsosze i Wrząca Wielka. Do dekanatu konińskiego przyłączono wówczas cztery parafie: Kramsk, Krzymów, Russocice i Wyszyna.
Taki stan rzeczy utrzymał się do 1917 r., kiedy biskup kujawsko-kaliski Stanisław Zdzitowiecki przywrócił dekanat izbicki i włączył do niego parafie: Izbica, Błenna, Brdów, Lubotyń, Lubstów, Mąkolno z filią Babiak, Modzerowo, Racięcice z filią Lubstówek, Sompolno i Wąsosze. 28 października 1925 r., na mocy bulli Vixdum Poloniae unitas papieża Piusa XI przywrócono diecezję włocławską, do której przyłączono dekanat kolski składający się z parafii: Koło, Białków, Brudzew, Dęby Szlacheckie, Dobrów, Janiszew, Kościelec, Osiek Wielki, Wrząca Wielka. W skład dekanatu kolskiego weszły także parafie dekanatu kłodawskiego odłączonego w 1925 r. z diecezji łódzkiej: Grzegorzew (1927 r.), Chełmno nad Nerem (1928 r.), Bierzwienna, Borysławice, Dąbie nad Nerem, Kłodawa, Pieczew i Umień (wszystkie w 1931 r.