przez dziewięć lat pełnił obowiązki posła łuckiego w katolickim kolegium synodalnym w Petersburgu. 21 listopada 1809 roku został mianowany przez arcybiskupa mohylewskiego Stanisława Siestrzeńcewicza kanonikiem mohylewskim z tytułem proboszcza kościoła Sankt-Petersburskiego. Kilka lat później kanonik Jan Onoszko napisze: "Jestem od pierwszej mej młodości najprzywiązańszym do mej Ojczyzny Polakiem i byłem nim zawsze w samej nawet Stolicy Carów".
Pobyt w Warszawie W październiku 1822, po uzyskaniu dymisji od arcybiskupa mohylewskiego, przybył do Królestwa Polskiego i otrzymał nominację na stanowisko profesora katedry teologii moralnej w Wydziale Teologicznym Królewskiego Uniwersytetu Warszawskiego, z pensją 5000 złotych rocznie. Od stycznia 1823 prowadził wykłady, oparte na zatwierdzonym przez papieża Benedykta XIV i zgodnym ze wskazówkami Sekcji Duchownej podręczniku Antoine’a Theologia moralis universa. W ramach prelekcji publicznych, organizowanych przez Uniwersytet, prowadził również cykl wykładów z zakresu teologii moralnej.