Mimo dobrej, stabilnej formy – trzykrotnie z rzędu był najlepszym punktującym lokalnych rozgrywek – i poparcia opinii publicznej nie otrzymywał powołań do australijskiej reprezentacji. Ostatecznie tylko raz zagrał w barwach Wallabies – w 1938 roku przeciwko All Blacks na Sydney Cricket Ground. Jego karierę sportową przerwała w wieku dwudziestu sześciu lat II wojna światowa.
W 1939 roku zaręczył się z pielęgniarką Iris Sharpe, którą poślubił w tajemnicy w roku 1941, tuż przed zaciąnięciem się w randze sierżanta do Australian Army (119th Australian General Hospital Unit). Stacjonował w Berrimie, Ballarat, Brisbane, Adelaide, w Darwin podczas jego bombardowań, a także na Nowej Brytanii i Nowej Gwinei, dosłużywszy się rangi porucznika. Po demobilizacji osiadł z nowo założoną rodziną w Maroubra na przedmieściach Sydney i powrócił do pracy w Prince Henry Hospital. Został następnie szefem wydziału, a przeszedł na emeryturę w roku 1969.
Grał w krykieta w Randwick Cricket Club, był też długoletnim członkiem Cronulla Golf Club uprawiającym ten sport jeszcze po osiemdziesiątce. W 1954 roku jako trener doprowadził Randwick do zdobycia Shute Shield.