Sprawujący dyktatorskie rządy az-Za’im uczynił go jednym ze swoich doradców, zaś 25 czerwca 1949 mianował premierem, stawiając przed nim zadanie poprawienia wizerunku Syrii na arenie międzynarodowej. Dzięki wysiłkom al-Baraziego rząd Syrii utworzony po przewrocie wojskowym został uznany przez Egipt, Jordanię i Arabię Saudyjską.
Husni az-Za’im zamierzał porozumieć się z Izraelem. W tajemnicy przed syryjską opinią publiczną zaproponował premierowi Izraela Dawidowi Ben Gurionowi uznanie państwa Izrael i przyjęcie w Syrii do 300 tys. wypędzonych Palestyńczyków - znacznie więcej, niż zbiegło do tej pory do Syrii (jedynie 85 tys.). Negocjacje w tej sprawie miał prowadzić al-Barazi, jednak strona izraelska ostatecznie odmówiła podjęcia rozmów.
W czerwcu 1949 do Syrii zbiegł z Libanu twórca i ideolog Syryjskiej Partii Socjal-Nacjonalistycznej Antun Sa’ada. Dążył on do obalenia prezydenta Libanu Biszary al-Churiego i został skazany na śmierć. Husni az-Za’im początkowo przyjął go w Damaszku, następnie jednak wydał Sa’adę policji libańskiej w zamian za uznanie swojego rządu przez LibanD. Pipes, Greater Syria. The History of an Ambition, Oxford University Press, New York-Oxford 1990, s. 56.. Antun Sa’ada został rozstrzelany.