7 października 1928 miała miejsce konsekracja kościoła, której dokonał prymas Polski August Hlond, będący także fundatorem ołtarza głównego. 30 maja 1936 świątynia została okradziona z większości cennych sprzętów. W tym czasie wybijano też szyby na probostwie i pobito Wojciecha Nowaka. Wydarzenia te związane były z konfliktem we wsi na tle przybycia nowego proboszcza - Antoniego Szymczaka, którego część parafian nie zaakceptowała (ostatecznie odszedł w tym samym roku). 1 września 1937 kościół wizytował biskup Walenty Dymek. 11 kwietnia 1938 rolnik Piotr Piasek przekazał 4,56 ha ziemi dla kościoła z przeznaczeniem na cmentarz.
W czasie II wojny światowej kościół działał do września 1941, a potem został zamknięty przez okupantów hitlerowskich (kilka razy po tej dacie odbyły się tajne nabożeństwa). W 1942 Niemcy ukradli z kościoła wszystkie dzwony oraz sygnaturkę (w październiku 1948 świątynia otrzymała inny dzwon). Kościół nie doznał poza tym zniszczeń wojennych. W 1949 odbył się drobny remont i malowanie. 23 czerwca 1950 w kościele gościł abp Walenty Dymek. W 1952 odbył się remont dachu. 9 maja 1969 kanoniczną wizytę składał bp Tadeusz Etter. W 1973 odbył się kolejny remont świątyni (m.in. prace tynkarskie). Odnowiono też wieżę. 27 marca 1993 miała miejsce wizytacja biskupa Zdzisława Fortuniaka.