Okres nauki określono na jeden rok, a jednym z warunków przyjęcia była zgoda na hasło: „Rozwijaj posiadane talenty i miej chęć do pracy.” Pierwsza grupa uczniów wynosiła 14 dziewcząt. W 1924 sponsorem szkoły został oddział WIZO w Kanadzie (Canadian Hadassah-WIZO - CHW). W 1925 roku wybudowano pierwszy budynek szkoły, a w 1926 roku nastąpiło jej uroczyste otwarcie. Była to wielka uroczystość dla moszawu Nahalal, wszystkich społeczności żydowskich w Dolinie Jezreel, jak i dla całego kraju. W uroczystości wzięło udział wiele osobistości.
Wiele młodych kobiet pragnęło wstąpić do szkoły, jednak duża popularność spowodowała, że czas oczekiwania na wolne miejsce wynosił dwa lata. Każdego roku odrzucano wiele wniosków z powodu braku miejsc. Sytuacja jeszcze bardziej się pogorszyła, gdy po 1933 roku do Palestyny zaczęli napływać Żydzi uciekający przed nazizmem z Europy. Wybudowano wówczas drugi budynek szkolny. Szkołę odwiedziła belgijska para królewska Elżbieta i Albert I, oraz czechosłowacki prezydent Tomáš Masaryk. Z przywódców żydowskich szkołę regularnie odwiedzał Chaim Weizman. Pod koniec II wojny światowej pojawił się poważny problem absorpcji Żydów ocalonych z zagłady. Zdecydowano wówczas, aby do szkoły zacząć przyjmować zarówno dziewczęta, jak i chłopców.