Działał w Towarzystwie Nauczycieli Szkół Wyższych, którego został honorowym członkiem. Z jego inicjatywy założono przy TNSZW Fundację im. Adama Mickiewicza, działającą na rzecz wdów i sierot po nauczycielach szkół średnich, której był skarbnikiem. Publikował prace, w tym w dziedzinie pisma i kaligrafii. Był autorem monografii gimnazjum brzeżańskiego, wydanej z okazji stulecia istnienia szkoły.
W 1903 został członkiem Komisji urządzającej Polskie Muzeum Szkolne we Lwowie. W 1904 stworzył wraz ze Stefanem Tatuchem i Józefem Szablowskim podręcznik kaligrafii, który stał się źródłem do nauki kaligrafii dla dzieci w przedwojennych szkołach polskich. Stworzył także do ćwiczeń praktycznych Zeszyty z nagłówkami do wyuczenia się pisma rondowego w 14 lekcyach. Do ćwiczenia polskiego pisma rondowego polecał uczniom do pisania pióro ze stalówką dwudzielną, a nauczał kaligrafii metodą genetyczną, grupującą litery według ich budowy.
2 maja 1923 został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski „za długoletnią i wyjątkowo gorliwą pracę zawodową”.
Zmarł 5 listopada 1929 we Lwowie w wieku 82 lat. Został pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie listopada 1929Stanisław Nicieja podał datę śmierci w 1920. (w jego grobowcu spoczął później Wincenty Czernecki).