Jego niekonwencjonalne działania, polegające na tym, że nie tylko handlował drewnem, ale zajmował się również jego sprowadzaniem z głębi kraju, przerobem we własnych, nowoczesnych tartakach napędzanych wiatrem, składowaniem na własnych placach i eksportem na własnych statkach na zachód Europy, gdzie utworzył sieć międzynarodowych kontaktów. Ponadto, niepomny zasad, panujących od wieków, rozszerzył działalność na inne branże: otworzył w Nowym Porcie wielką karczmę, która oferowała noclegi, zbudował browar oraz gorzelnię, które zaopatrywały ją w trunki.
W latach 1803–1805, za niemałą kwotę 12598 talarów, zbudował drogę biegnącą wzdłuż Wisły, będącą pierwszym bezpośrednim połączeniem Nowego Portu z Gdańskiem. Trakt utwardził kamieniami, przywożonymi jako balast przez jego statki, po czym przez 10 lat pobierał opłaty za przejazd. Trasa prowadziła przez tereny dzisiejszych stoczni i dalej wzdłuż brzegu Wisły (dzisiejsza ulica Wiślna, Mariana Chodackiego i Starowiślna), aż do karczmy Balastowej na południe od Szańca Zachodniego, codziennie jeździł nią dyliżans wożący pasażerów i pocztę z Nowego Portu do urzędu poczty przy ul. Szerokiej
W 1807 Nowy Port liczył już 840 mieszkańców i 90 domów mieszkalnych, w tym 40 należących do Matthiasa Broschkego
Zobacz też Dwór Fischera
Przypisy
Kategoria:Ludzie związani z piwowarstwem Kategoria:Kupcy gdańscy