Licznie występują owocniki. Są to perytecja prawie całkowicie zagłębione w plesze. Ich wystająca część zwana egzotecjum jest czarna, płaska lub nieco wypukła. Ma średnicę ok. 0,25 mm i szczytowe, proste ostiolum. Kuliste lub dzbanuszkowate ekscypulum ma średnicę 0,3 mm, czarnobrunatną barwę i często wokół niego występuje pierścień plechowy. Inwolukrelum brak, rozgałęzione peryfizy mają długość 20–30 μm. Worki zgrubiałe, o rozmiarach 50–70 × 15–20 μm. Powstają w nich bezbarwne, elipsoidalne zarodniki o rozmiarach 18–25 × 9–13 μm. Pyknid brak.
Reakcje barwne: wszystkie negatywne. Kwasów porostowych brak.
Występowanie i siedlisko Brodawnica wapieniowa występuje w Ameryce Północnej, środkowej i południowej Europie, niektórych obszarach Azji, północnej i wschodniej Afryce i Nowej Zelandii. W Polsce jest pospolita w rejonach występowania wapieni, zarówno na niżu, jak i w górach – tu występuje do wysokości około 1000 m n.p.m.
Rośnie na skałach wapiennych, w miejscach świetlistych.
Gatunki podobne Podobna jest brodawnica Hochstettera (Verrucaria hochstetteri), ale ma większe perytecja oraz większe zarodniki. Często też występują w jej plesze białe otwory po wypadłych perytecjach. Na plesze brodawnicy wapieniowej często rośnie grzyb Polycoccum opulentum, co zmienia morfologiczny wygląd jej plechy.
Przypisy
Kategoria:Brodawnicowate Kategoria:Porosty Kategoria:Mykobiota Polski