Kolejno oddawano do użytku następujące jednostki (nazwy głównie od polskiej awifauny): Mewa, Maskonur, Marabut, Myszołów, Makolągwa, Mornel, Mazurek, Mysikrólik (1955), Jaskółka, Jastrząb, Jarząbek, Jemiołucha, Gil, Głuszec, Gawron, Gołąb, Rybitwa, Rybołów, Raszka (1956), Raróg, Rokietniczka, Zięba, Żuraw, Zimorodek, Żołna (1957). Większość z nich została wycofana z polskiej floty rybackiej w początku lat siedemdziesiątych XX wieku, niektóre wcześniej.
Wszystkie lugrotrawlery z serii «ptaszków» okazały się niezbyt udane technicznie, przede wszystkim mało stateczne, a cztery statki zatonęły. Również parametry połowowe nie były zadowalające - zarówno przy połowach włokami, jak i pławnicami osiągano rezultaty niższe od jednostek przystosowanych tylko do poszczególnych połowów jedną metodą. M.in. z tych powodów Birkuta przekazano już w 1953 (po roku eksploatacji) Morskiemu Instytutowi Rybackiemu, jako jednostkę badawczą. Do 1973 dwadzieścia statków zezłomowano, czternaście sprzedano poza granice Polski, a trzynaście przekazano na inne cele (badawcze, kontrolne, pomocnicze, a jeden nawet przerobiono na jacht żaglowy).