Poławia się go na większości obszarów występowania w celach sportowych, handlowych lub przemysłowych. Cenione jest zwłaszcza jego mięso. Za główne zagrożenie u wybrzeży Stanów Zjednoczonych oraz w wodach Zatoki Meksykańskiej uznaje się przełowienie. Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznała, że jest to gatunek bliski zagrożenia (NT).
Taksonomia i filogenetyka thumb|left|Rycina przedstawiająca C. acronotus z raportu NOAA z 2001 roku. Gatunek ten opisał po raz pierwszy kubański zoolog Felipe Poey w 1860 roku jako Squalus acronotus w swojej książce Memorias sobre la historia natural de la Isla de Cuba. Poey jeszcze w tym samym roku przeniósł takson do rodzaju Carcharhinus. Typowym okazem był niedojrzały samiec mierzący 98 cm, wyłowiony u wybrzeży Kuby. Epitet gatunkowy pochodzi z greki i składa się z dwóch słów: „ακρα/akra” oznaczającego „wysoki” oraz „nότος/notos” czyli „południe”.