3 maja 1926 został mianowany rotmistrzem ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1925 roku i 34. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. Pozostał w macierzystym pułku, stacjonującym w garnizonie Suwałki. Następnie służył w 8 pułku strzelców konnych w garnizonie Chełmno. W 1937 został kwatermistrzem pułku. W następnym roku zajmowane przez niego stanowisko kwatermistrza zostało podniesione do rangi II zastępcy dowódcy pułku.
W czasie kampanii wrześniowej 1939 był kwatermistrzem 8 pułku strzelców konnych. Został wzięty do niewoli przez Niemców. Był osadzony w Oflagu VII A Murnau. Po zakończeniu II wojny światowej i oswobodzeniu pozostał na emigracji, osiadając w Wielkiej Brytanii. Zamieszkiwał w Londynie. Zmarł 29 listopada 1952. Został pochowany na cmentarzu w londyńskiej dzielnicy Wimbledon.
Jego żoną była Kazimiera z Jasiewiczów h. Rawicz (1904–1974). Dzieci nie posiadał.