W międzyczasie Walker stoczył 7 stycznia w Newark walkę o tytuł mistrza świata z Mikiem McTigue’em. Walka była w formacie no decision i chociaż Walker zdaniem prasy przeważał, nie zdołał wygrać przed czasem i zdobyć tytułu w nowej kategorii. 2 lipca tego roku w Nowym Jorku Walker zmierzył się w pojedynku o mistrzostwo świata w wadze średniej z Harrym Grebem, ale przegrał po 15 rundach. 20 maja 1926 w Scranton utracił tytuł mistrza świata w wadze półśredniej, gdy Pete Latzo pokonał go na punkty. 26 czerwca tego roku Joe Dundee zwyciężył Walkera przez techniczny nokaut w 8. rundzie.
thumb|left|200px|Walker (z prawej) i Tiger Flowers W tym samym 1926 Walker znowu został mistrzem świata, gdy 3 grudnia w Chicago pokonał na punkty pogromcę Greba Tigera Flowersa. Obronił nowo zdobyty pas 30 czerwca 1927 w Londynie nokautując mistrza Europy Tommy’ego Milligana. W tym samym roku wygrał w walkach towarzyskich z czołowymi bokserami wagi półciężkiej Mikiem McTigue’em i Paulem Berlenbachem. W 1928 obronił tytuł mistrza świata w wadze średniej po walce no decision z Jockiem Malone i wygranej na punkty z Ace Hudkinsem. thumb|200px|Mickey Walker w 1926 28 marca 1929 w Chicago Walker ponownie spróbował zdobyć mistrzostwo świata w wadze półciężkiej, ale obrońca tytułu Tommy Loughran wygrał z nim na punkty.