W wyniku II rozbioru Polski wieś znalazła się w 1793 roku w Imperium Rosyjskim. W latach 1919–1920 była pod polskim zarządem wszedłszy w skład powiatu mińskiego. W 1921 roku znalazła się w ZSRR, a od 1991 roku – na Białorusi.
Słownik geograficzny Królestwa Polskiego odnotowuje, że w 1866 roku była we wsi gorzelnia.
Dawne zabytki Prawdopodobnie Marcin Wołodkowicz lub któryś z jego synów (Franciszek, Dominik lub Stefan) wybudował na przełomie XVII i XVIII wieku rezydencję, która przetrwała do I wojny światowej. Był to duży, prostokątny, murowany, parterowy dwór z oryginalnym prawdopodobnie XVIII-wiecznym portykiem, z dwoma rzędami kolumn. We wnętrzu było kilkanaście pokoi w układzie dwu- i trzytraktowym. Na ścianach wisiała bogata kolekcja obrazów, spośród których do cenniejszych należały portrety rodzinne namalowane przez Jana Krzysztofa Damela.
Przed domem, po obu stronach gazonu znajdowały się pomieszczenia gospodarcze, w tym duża oficyna. Od strony ogrodu znajdował się park, zaprojektowany w typowym staropolskim stylu: regularnie sadzone szpalery lipowe zamykane kwaterami sadu owocowego.
Obecnie po majątku nie ma śladu. Został on opisany w 1. tomie Dziejów rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej Romana Aftanazego.
Przypisy
Kategoria:Wsie w rejonie mińskim Kategoria:Sielsowiet Szerszuny