Chociaż bronił go nawet książę smoleński, Abrahamiusz został uznany za winnego herezji i czytania zabronionych ksiąg, a następnie suspendowany. Karę kościelną zdjęto z hieromnicha po pięciu latach.
W kolejnych latach stosunki hieromnicha z biskupem smoleńskim układały się znacznie lepiej. Abrahamiusz otrzymał zgodę na otwarcie własnego klasztoru pod wezwaniem Złożenia Szat Matki Bożej w Blachernie. Mnichów do tegoż klasztoru dobierał ze szczególną surowością, zadbał również o wystrój monasterskich świątyń. Według żywota Abrahamiusz przeżył po utworzeniu monasteru jeszcze pięćdziesiąt lat, nadal trwając w surowej ascezie. Zajmował się również ikonopisaniem. Był autorem wyobrażeń Sądu Ostatecznego po powtórnym przyjściu Chrystusa oraz scen mytarstw, jednak jego ikony nie przetrwały.
Abrahamiusz został formalnie kanonizowany na soborze Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego w 1549; jego nieformalny kult zaistniał krótko po jego śmierci i nieustannie trwał. Losy relikwii świętego nie są znane. Według jednej z wersji zostały ukryte po wkroczeniu wojsk polskich do Smoleńska w 1611 i nigdy ich nie odnaleziono. Według innej w XIX w. nadal znajdowały się w cerkwi monasteru założonego przez Abrahamiusza.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w XII wieku Kategoria:Rosyjscy duchowni prawosławni Kategoria:Rosyjscy święci prawosławni