Jednym ze sposobów było zawarcie sojuszu pomiędzy wpływowym dedżazmaczem Hajle Eszte z Begiemdyru a Alim, co spowodowało konflikt pomiędzy Alim, a Hajle Josadikiem. Decyzją Alego z wygnania powrócił Tekle Hajmanot z Godżamu i przejął władzę w 1786 w miejsce Jozue. W odpowiedzi Josadik dostarczył schronienia obalonemu Jozue III. Innym sposobem do osiągnięcia wyższych tytułów było zdobycie amby (czyli góry) zajmowanej przez balambarasa Ramkhę, co zakończyło się jego śmiercią. Wrótce potem z Alego zdjęto ekskomunikę, która została wcześniej na niego nałożona przez etiopskie duchowieństwo. Trzecim etapem ku ugruntowaniu swojej władzy było rozwiązanie i zreorganizowanie istniejących jednostek wojskowych i tworzenie nowych, co miało uzależnić żołnierzy od Alego. Awans Alego na rasa zbiegł się z wybuchem buntu Jasufe w prowincji Lasta. Jasufe proklamował cesarzem Atse Baedę Maryama. Wkrótce został zawarty pokój pomiędzy Alim, a Jasufem, lecz w tym czasie pojawiło się inne zagrożenie. W przededniu Wielkanocy wojska rasa Alego, dedżazmacza Hajlu Eszte i cesarza Tekle Gijorgisa I spotkały się z oddziałami rasa Hajle Josadika, dedżazmacza Gebre i Uelde Gabriela - syna Mikaela Syula w bitwie pod Madab. Ras Ali pokonał w niej swoich przeciwników. Uelde Gabriel został zabity, a pretendent do trony Atse Baeda Maryam schwytany.