Do końca 2009 stoczył trzy zwycięskie pojedynki w tym z Mikiem Swickieem w eliminatorze do walki o pas po czym otrzymał szansę stoczenia pojedynku mistrzowskiego z Kanadyjczykiem Georges’em St-Pierre’em stając się również pierwszym pretendentem do pasa UFC pochodzącym z Wielkiej Brytanii. Do walki doszło 27 marca 2010. Hardy przegrał z Kanadyjczykiem bezsprzecznie na punkty. Przegrana z St-Pierre’em rozpoczęła serię czterech porażek kolejno z Carlosem Conditem (UFC 120), Anthonym Johnsonem (UFC Fight Night: Nogueira vs. Davis) i Chrisem Lytle’em (UFC Live: Hardy vs. Lytle). Zwycięską niemoc przełamał 26 maja 2012 nokautując Duanea Ludwiga.
Ostatnią walkę w UFC oraz w karierze stoczył 29 września 2012 pokonując Amira Sadollaha. Z powodów zdrowotnych (stwierdzono u niego Zespół Wolffa-Parkinsona-White’a) został zmuszony zakończyć karierę zawodniczą w 2013 roku. Aktualnie jest jednym z komentatorów gal UFC.
Osiągnięcia 2005-2006 i 2008: Cage Warriors – dwukrotny mistrz w wadze półśredniej (-77 kg) 2007: Cage Force – finalista turnieju wagi półśredniej 2006-2008: Cage Warriors – mistrz w wadze lekkopółśredniej (73 kg)
Zobacz też Cage Warriors Lista mistrzów Cage Warriors Ultimate Fighting Championship
Przypisy
Linki zewnętrzne Oficjalny rekord MMA
Kategoria:Urodzeni w 1982 Kategoria:Brytyjscy zawodnicy MMA Kategoria:Ludzie urodzeni w Nottingham Kategoria:Mistrzowie Cage Warriors