Część pierwsza posiada największą wartość historyczną i oparta jest na bezpośrednim udziale autora w podróży. Daje głęboki wgląd w funkcjonowanie rzymskiej machiny wojennej w okresie stworzonego przez Hadriana pogotowia zbrojnego. Pod względem naukowym istotna jest także część druga, napisana na podstawie Anabazy Cyrusa autorstwa Ksenofonta, a nie na osobistych doświadczeniach Arriana. Brak jej istotnej szczegółowości, cechującej część pierwszą. Ostatnia część powstała pod wpływem wiadomości o śmierci Kotysa II, króla Bosforu Cymeryjskiego, w przeświadczeniu, że Hadrian może planować zbrojną wyprawę w te rejony. Część ta oparta jest na niesprawdzonych informacjach pozyskanych od lokalnych handlarzy i żeglarzy, obfitując w legendy, dające pewne wyobrażenie o folklorze tych części świata. Dzieło istotne jest nie tylko z punktu widzenie historii i geografii, ale także lingwistyki i terminologii topograficznej (częściowo greckiej, a częściowo obcej).
Przypisy
Kategoria:Morze Czarne Kategoria:Literatura marynistyczna Kategoria:Literatura rzymska Kategoria:Geografia historyczna starożytnego Rzymu