Jan Edmund Monkiewicz (ur. 6 lipca 1890 w Nikodemowie, zm. 18 czerwca 1940 w Thouars) – podpułkownik saperów Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 6 lipca 1890 w Nikodemowie, w gminie Turzysk ówczesnego powiecie kowelskim..
Po zakończeniu I wojny światowej, jako były oficer armii rosyjskiej został przyjęty do Wojska Polskiego i zatwierdzony do stopnia kapitana. Z dniem 24 czerwca 1919 został tymczasowo (do czasu reaktywacji) przydzielony do Inspektoratu Inżynierii i SaperówDz. Rozk. Wojsk. Nr 73 z 5 lipca 1919, poz. 2401..
Następnie został awansowany do stopnia majora saperów ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. Był oficerem 10 pułku saperów w Przemyślu, gdzie w 1923 pełnił funkcję komendanta kadry batalionu zapasowego, a w 1924 jako oficer nadetatowy był przydzielony do Departamentu V Ministerstwa Spraw Wojskowych. Później służył w 1 batalionie saperów Legionów w Modlinie. Od 23 grudnia 1927 pełnił funkcję dowódcy XVIII batalionu saperów także w Modlinie, rozformowanego w 1929. W 1932 był przydzielony do Sztabu Głównego. Od 30 sierpnia 1932 do 1935 był dowódcą batalionu mostowego, stacjonującego w Kazuniu. Na stopień podpułkownika został mianowany ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1936 i 1. lokatą w korpusie oficerów inżynierii i saperów (w marcu 1939, w tym samym stopniu i starszeństwie, zajmował 1.