Michaił Wasiljewicz Danczenko (ros. Михаил Васильевич Данченко, ur. w Batajsku, zm. 10 kwietnia 1956 w Moskwie) – radziecki polityk, minister, generał porucznik wojsk inżynieryjno-technicznych.
Życiorys Od 1912 ślusarz w Rostowie nad Donem, od czerwca 1916 w rosyjskiej armii, w sierpniu 1918 wstąpił do RKP(b), członek bolszewickiej partyzantki, pomocnik dowódcy oddziału, od maja 1919 dowódca plutonu, potem dowódca oddziału; uczestnik wojny domowej. Od 1920 słuchacz Wyższej Szkoły Broni Pancernej i Zmechanizowanej w Moskwie, następnie służył w armii w Północno-Kaukaskim Okręgu Wojskowym, od maja 1922 dowódca pociągu pancernego w Rostowie i Charkowie. Od 1924 studiował w Akademii Wojskowo-Technicznej w Leningradzie, na której od 1930 był adiunktem, od maja 1932 pracownik Wojskowej Akademii Mechanizacji i Motoryzacji Armii Czerwonej w Moskwie, gdzie był m.in. szefem biura konstruktorskiego. Od października 1937 zastępca szefa, a od sierpnia 1939 szef Głównego Zarządu Rezerw Państwowych przy Radzie Komisarzy Ludowych ZSRR. 3 maja 1942 został generałem majorem, a 22 lutego 1944 generałem porucznikiem wojsk inżynieryjno-technicznych.