W okresie radzieckim sprzedawanie cziczilaki było zakazane z uwagi na to, iż jego jasne poskręcane strużyny przyniosły ozdobie przydomek „broda Bazylego” (od Bazylego Wielkiego, świętego żyjącego w IV wieku). W niepodległej Gruzji tradycja związana z cziczilaki zyskała popularność, szczególnie w latach 90., gdy przesiedleńcy z Abchazji i Megrelii przynieśli z sobą cziczilaki do centrum kraju.
Obecnie część Gruzinów postrzega cziczilaki jako bardziej swojski i ekologiczny odpowiednik wycinanej z lasu choinki.
Zwykle wysokość ozdoby nie przekracza jednego metra, dzięki czemu można ją wygodnie postawić na stole. W grudniu 2011 roku mieszkaniec Gurii wykonał cziczilaki o rekordowej wysokości 4 metry, które następnie sprzedał na targu w Tbilisi.
Przypisy
Kategoria:Kultura w Gruzji Kategoria:Zwyczaje bożonarodzeniowe