Chrześcijaństwo koreańskie, a w szczególności kalwinizm, przyczyniło się do emancypacji kobiet oraz zniesienia podziałów społecznych. W czasie zajęcia kraju i japońskiej okupacji, Japończycy prześladowali rozwijający się Kościół protestancki, który zakładał szkoły, dbając o podtrzymanie świadomości narodowej.
1945-obecnie Kapelan Armii Zbawienia zaprasza do Korei misjonarzy Zborów Bożych, którzy w 1953 roku zakładają osiem kościołów. W 1958 roku duchowni Zborów Bożych Cho Yonggi (później "Dawid") i Choi Jashil rozpoczęli kościół namiotowy, obecnie znany jako Kościół Pełnej Ewangelii Yoido. W 1988 roku Kościół Yoido staje się największym megakościołem na świecie, z ponad 500 tysięcy członków. W 1991 roku Koreańskie Zbory Boże podzieliły się na cztery denominacje. Do roku 2000, dziewięć z piętnastu największych mega-kościołów w Korei Południowej były charyzmatyczne lub zielonoświątkowe.
W badaniach Instytutu Gallupa w latach 1980 i 1990 okazało się, że wyznania protestanckie mają większy odsetek młodych, miejskich, wykształconych i żeńskich członków kościoła niż inne koreańskie grupy religijne.
Bibliografia
Przypisy
Kategoria:Chrześcijaństwo w Korei Południowej